Βιβλίο επισκεπτών

 

 

 

Ρέα Καραγιάννη (27/4/2013)

Μετράω τους μήνες, για να ξαναβρεθώ στην αγαπημένη μου "γειτονιά" με γείτονες, τη Χαρά, την Ολυμπία και τον Κώστα, το Γιώργο Γ.,την Κορίνα και τον Αντρέα, τη Ρίξι και τον Τόμας κι όλους τους φίλους των πιο ανέμελων διακοπών της ζωής μου! Μαγικά ηλιοβασιλέματα, μπόλικος ίσκιος στους χώρους των σκηνών, οικογενειακό περιβάλλον, συμμορίες ανέμελων πιτσιρικάδων που αλωνίζουν όλη μέρα και γονείς ακόμη πιο ανέμελοι, που κάνουμε μια θαυμάσια απόδραση στην παιδική μας ηλικία γιατί νιώθουμε εξαιρετικά ασφαλείς στο χώρο, με το Ζήκο να είναι πάντα σε εγρήγορση κι ένα σωρό άλλους γονείς πάντα πρόθυμους να βοηθήσουν όποιο παιδάκι χρειαστεί κάτι.Χίλια μπράβο στους ανθρώπους του κάμπινγκ, για την καθαριότητα (τουαλέτες σούπερ!), για τις τιμές, την ησυχία, μα πάνω απ' ολα για την ανθρωπιά. Δεν θα ξεχάσω όταν η μικρή μου "έφαγε" μούρες και γόνατα σε μια βόλτα με ποδήλατο, πως τη φρόντισαν οι αδελφοί Λευκαδίτη, ο ένας εκ των οποίων είναι φαρμακοποιός. Ούτε πως πέρυσι ξέχασα το τραπέζι μου και φρόντισαν να μου βρουν άμεσα ένα. Στην καφετέρια ποτέ κανείς δεν έρχεται να σου πάρει παραγγελία, γιατί οι άνθρωποι εδώ δεν σε κοιτάζουν στην τσέπη, αλλά στα μάτια. Ο Πέτρος, άμα παίζει μπάλα η ομάδα του, μπορεί να ξεχάσει και την παραγγελία. Φέτος ερχόμαστε με μπόλικες καινούριες ταινίες για τον αυτοσχέδιο θερινό κινηματογράφο μικρών και μεγάλων, που στήνουμε κάθε χρόνο κι ευελπιστούμε σε ένα ακόμη ελληνικότατο τσιμπούσι, όπου οι Γερμανοί θα φτιάξουν σούπερ ελληνικό τζατζίκι κι ο Ιταλός θα μας τραγουδήσει Παβαρότι. ...Διότι των Ελλήνων οι κοινότητες φτιάχνουν άλλο γαλαξία!

ΒΑΣΙΛΗΣΚΥΡΙΑΚΟΥΛΗΣ (1/7/2013)

ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΣΑΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ.ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΨΟΓΗ ΕΞΗΠΗΡΕΤΗΣΗ.ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ.

Hesselbach Burkhard (8/7/2013)

Wir haben unseren Urlaub 2013 wieder auf dem Campingplatz verbracht und es war wie immer Sehr schön. Die Aussicht vom Restaurant ist Phantastisch. Gerne kommen wir nächstes Jahr wieder

Χαριλαος Αγγελοπουλος (23/7/2013)

Απο το 2007 που το ανακαλυψα, απο φιλικη παρεα που με καλεσε, δεν εχει περασει καλοκαιρι, που οτι και να κανω, οπου και να παω, οτι ειδους διακοπες και να κανω, που να μην κατσω και μια βδομαδα στο καμπιγκ του Φουρνια. Εχωντας διαμηνει σε 10 διαφορετικα καμπιγκ, ανα την Ελλαδα και γνωριζωντας τον Φουρνια ανακαλυψα αυτο που δεν ηξερα οτι ειχα αναγκη. Τις ουσιαστικες διακοπες, απλοτητας, ξεκουρασης και χαλαρωσης που γνωρισα σε αυτο το χωρο, που πλεων μου εχει γινει απαραιτητη προυποθεση για να υποδεχτω τον Χειμωνα και το νεο κυκλο δραστηριοτητας μεχρι την επομενη χρονια που θα ξανακανω διακοπες. Μεσα απο αυτην την ευκαιρια που εχω, να γραψω δυο λογια για ολη αυτη την προσωπικη διαθεση που εχω σχηματισει για αυτον τον ομορφο χωρο, ξερω οτι θα πρεπει καποιος να το ζησει για να καταλαβει αυτα που θα γραψω. Αλλα ειναι παρα πολλα. Το πιο απλο και γρηγορο που μπορω να πω ειναι αυτη η ΑΥΡΑ που εχει ο χωρος δεν την εχω νιωσει πουθενα στα 34 χρονια μου. Χαιρωμαι να ζω μια ζεστη οικογενειακη επιχειρηση να σου προσφερει το μερακι τους γι'αυτο που εχουν στησει εκει. Καθε χρονο βλεπεις σε καθε τομεα και κατι νεο και σε αυτα που εχεις γνωρισει, να βλεπεις να εξελισονται, να βελτιωνονται και να τελειοποιουνται για να προσφερουν σε αυτα που εχεις απολαυσει ακομα περισοτερα!! Καθε χρονο αυτο το πραγμα. Σε κανει νιωθεις τοσο ομορφα αυτη η περιποιηση. Αυτο που προσπαθει ο καθενας μας για την ζωη του και το σπιτι του, τον χωρο του, την δουλεια του, την οικογενεια του, να βελτιωνετε για να προσφερει ολο και περισοτερα, το νιωθεις εκει. Κυριολεκτικα για εμενα μετα το σπιτι μου ειναι οτι πιο οικειο εχω νιωσει. Παντα θα βρω τα παντα στο Μινι Μαρκετ, παντα οι χωροι εξυπηρετησης υγειηνης θα ειναι πεντακαθαροι, περιποιημενοι και εξοπλισμενοι ως πρεπει και με το παραπανω ακομα και τον 15Αυγουστο που δεν πεφτει καρφιτσα. Σεβεται τους επισκεπτες του σαν φιλοξενουμενους. Ολα πολυ καλα στημενα. Τι να πω για το φαγητο του? Διαφορετικα μενου καθε βραδυ να επιλεξεις και ξερεις οτι, οτι να δοκιμασεις θα σε ικανοποιησει. Τα παιδια τοσα χρονια, πολυ οικιες φυσιογνωμιες με το χαμογελο και το καλαμπουρι τους. Ο μαγειρας (φοβερος), τοσα χρονια με εχει "πιασει" πως σκευτομαι και καθε φορα θα μου πει... Χαρη.. αυτο! Ο χωρος... Αριστερα το εστιατοριο, δεξια σνακ μπαρ, καφετερια, μπροστα σου το Ιονιο, ενα διαφορετικο ηλιοβασιλεμα καθε βραδυ, μετα απο μια ολοκληρη μερα στην θαλασσα, την στιγμη που θα κατσω να δειπνησω... να πιω μια παγωμενη μπυρα, ειναι ενα αδειασμα του μυαλου. Αυτο που νιωθεις εκεινη την στιγμη, το νιωθει ο καθενας γυρο σου και ζεις μια αναμεταδοση αυτης της αισθησης. Εκει παντα θα νιωσεις ποσο ωραια ειναι η ζωη. Πραγματικη ηρεμια, εσωτερικη ισορροπια μεσα σου, μεσα απο χαρουμενες φωνες μικρων παιδιων που τα βλεπεις ελευθερα και ζωντανα να παιζουν στο γκαζον και τους γονεις να μην νοιαζονται οτι θα κινδυνεψουν απο κατι. ( Αν ειμουν παιδι θα ηταν το καλυτερο μου ) Παντα βρισκω μια ιδιαιτερη θεση για την σκηνη μου, στην πλαγια να βλεπω Ιονιο, Ζακυνθο το βραδυ, να κοιμαμαι και να ακουω τα κυματα, καλυμενη απο δεντρα και σκεπασμενη, να δημιουργει ενα παχυ ισκιο. σου δημιουργει μια αισθηση ιδιωτικοτητας. Ευτυχως το καμπιγκ δεν ειναι ενα οικοπεδο χωρισμενο σε τετραγωνα και ειναι ανετα χωρισμενο και το καθε σημειο σου προσφερει και κατι διαφορετικο. Το βραδυ ομορφα και διακριτικα φωτισμενο, απολαμβανω μια μεταμεσονυκτια βολτα, στην θαλασσα, στους χωρους του "χωριου" με ενα δροσερο αερακι ευωδιαστο απο τις πλαγιες των λοφων που περναει, θα κατσω στην πισινα καμμια ωρα και θα κολησω το βλεμμα μου στον σκοτεινο καθαρο ουρανο, πολη μακρια απο τα φωτα καποιας πολης. Απο μακρυα, μεσα στο καμπινγκ θα ακουσω γελοια... παντα ομως θα εχουν την διακριτικοτητα που περναει απο μονο του καμπιγκ στους παραθεριστες του. Θα κοιμηθω στην ξαπλωστα αποψε! Ξερω οτι θα περναει ο φυλακας και θα ριχνει και ματια σε μενα... στη σκηνη μου... Κοιμαμαι σπιτι μου! με τις εξωπορτες ανοιχτες! Το καμπιγκ για μενα ειναι αποψη. Ο Φουρνιας για μενα ειναι αποψη. Θα παω εβδομη χρονια φετος και ξερω πως θα απολαυσω τις 7 μερες που θα μεινω εκει. Ετσι και αλλιως δεν νιωθεις την αναγκη να κουνηθεις απο εκει μεσα, ισως καποιο βραδυ στο χωριο στο Καστρο, για γουρουνοπουλα και καποιο πρωινο μια βολτα στους Γοδεφρείδους Βιλεαρδουίνους... στο Μεσαιωνικο καστρο, στο Χλεμουτσι ( εχει μεσα του ενα περιποιημενο μουσειο ) και αν εχει και καμμια συναυλια το βραδυ. Μεσα απο ολα αυτα αναπολησα, μεθαυριο θα στηνω στην σκηνη μου. Θα δω τους καλοκαιρινους φιλους, το κυρ. Δημητρη στη ρεσεψιον θα μου πει τι ετοιμαζαν ολο το χειμωνα, τι καινουργιο θα δω παλι φετος. Καθε χρονο πιο ζωντανο. Εχουν φτιαξει ενα μεγαλο "σπιτι" για ολους μας. Ενα παραδεισο, που ξερω οτι, οσο "κολαση" χρονια να περασα θα τον βρω εκει. Μετα τα τρια χρονια ενιωσα οτι τελικα σημερα δεν νιωθω την αναγκη, να κατεβω στην θαλασσα, θα απολαυσω τον καφε μου στην καφετερια... να αγναντευω το Ιονιο απο ψηλαΔεν ξερω αν τελικα φετος θα μεινω σε σκηνη... γιατι τελικα πλεων δεν παω για το καμπιγκ αλλα για τον Φουρνια.